Esperanto: Kapitel 22 – Lösung der Übersetzungsübung
(Weitergeleitet von Esperanto: Kapitel 22 - Lösung der Übersetzungsübung)
Übersetzungsübung
- Diogenes war ein weiser Mann und lebte vor vielen Jahren in einer griechischen Stadt .
- Um der unbeständigen Welt zu zeigen, dass man nicht viel braucht, um glücklich zu sein, hatte er nichteinmal ein Haus oder ein Bett.
- Er verweilte Tag und Nacht in einer großen Tonne anstatt in einem Haus zu wohnen.
- Er zog es vor alte Lumpen zu tragen an Stelle von guten, sauberen Kleidern.
- Er sagte: „Je weniger man braucht, desto glücklicher wird man sein.”
- Während Alexander der Große diese Stadt besuchte, erzählten die Leute ihm von Diogenes.
- Sie fragten: „Kennst du den weisen Mann?”
- Bald ging der König mit einigen Freunden zu der großen Tonne dieses Mannes in der Mitte der Stadt.
- Diogenes schlief, aber das Geräusch der lauten Stimmen weckte ihn und er sagte ärgerlich: „Du stehst vor der Sonne! Wirst Du nicht sofort weggehen?”
- Obwohl einige der Leute lachten, sagte Alexander: „Wir sind nicht gekommen, um mit Dir zu streiten.”
- „Ich sehe, dass du genug hast, um glücklich zu sein, also werden wir dich sofort wieder (ver-)lassen, anstatt zu reden und Krach zu machen.”
- Bevor Diogenes antworten konnte, war Alexander still fortgegangen.
Lösung
- Diogeno estis saĝa viro, kaj loĝis en greka urbo, antaŭ multaj jaroj.
- Por montri al la malkonstanta mondo ke oni ne bezonas multe por esti feliĉa, li eĉ ne havis domon aŭ liton.
- Li restis tage kaj nokte en granda barelo anstataŭ loĝi en domo.
- Li preferis porti malnovajn ĉifonojn anstataŭ bonajn purajn vestojn.
- Li diris: "Ju malpli multe oni bezonas, des pli feliĉa oni estos."
- Dum Aleksandro Granda vizitis la urbon, la homoj rakontis al li pri Diogeno.
- Ili demandis: "Ĉu vi konas la saĝon viron?"
- Baldaŭ la reĝo iris kun kelkaj da amikoj al la granda barelo de tiu ĉi viro, en la mezo de la urbo.
- Diogeno dormis, sed la bruo de la laŭta voĉo vokis lin, kaj li diris kolere: "Vi staris antaŭ la suno! Ĉu vi ne tuj foriros?"
- Kvankam kelkaj de la homoj ridis, Aleksandro diris: "Ni ne venis por malpaci kun vi."
- "Mi vidas ke vi havas sufiĉe por esti feliĉa, tial ni tuj lasos vin anstataŭ paroli kaj fari bruon."
- Antaŭ ol Diogeno povis respondi, Aleksandro kviete foriris.