Türkisch: Wortliste Deutsch Türkisch

Aus Wikibooks

Wechseln zu: Navigation, Suche

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

à beher; fünf Briefmarken à 90 Pfennig beş tane doksan feniklik pul.
Aas n leş; (Schimpfwort; pl. Äser) pis herif; pis kadın; °en israf etmek
ab Präp. D itibaren; (uzaklaşarak); Adv. (= abgegangen) kopuk, sökülmüş; Thea. çikar(lar); (s.a. abgehen); von heute ~ bugünden itibaren; ~ und zu arasıra, arada bir; Gewehr ~! esas duruş!; ~ Ankara Ankara'dan; ~ Werk fabrikada teslim edilmek üzere.
ab- sıksık ayırarak, ayılarak (örn. abreißen) veya aşağı(ya) (örn. absteigen) anlamındadır.
abänder|n değiştirmek; düzeltmek; jur. a. tadil etmek; °ung f değişiklik; düzeltme; °ungs-antrag m tadil teklifi.
abarbeiten çalışıp bitirmek; çalışarak ödemek; sich ~ kendini yormak, kendini bitirmek.
Abart f çeşit(lilik); °ig anormal.
abätzen aşındırmak; asitle yakmak.
Abbau m Tech. kaldırma, sök(ül)me; işlet(il)me; (von Personal) tensikat, tasfiye.
abbauen Tech. sökmek; işletmek; Personal sayısını azaltmak; fig. Schranken gidermek; takattan düşmek.
abbau|fähig, ~würdig işletmeye elverişli.
abbeißen ısırıp koparmak
abbeizen asitle yakmak.
abbekommen (erhalten) hissesini almak; Schläge yemek; (lösen) çözmek, sökmek; nichts ~ umduğuna erişememek.
abberuf|en geri çağırmak; °ung geri çağırma.
abbestell|en aboneyi kesmek, siparişi iptal etmek; °ung iptal.
abbezahlen taksitle ödemek.
abbiegen sapmak (rechts sağa); bükmek.
Abbild suret; örnek.
abbild|en suretini çıkarmak; portresini yapmak; °ung resim, suret; Tech. dökme kalıp.
abbinden (losbinden) çözmek; Med. sıkıca bağlamak.
Abitte özür, tarziye; ~ leisten özür dilemek, tarziye vermek.
abblasen Tech. salıvermek; fig. (= absagen) geri almak, vazgeçmek.
abblättern pul pul olmak, kalkmak.
abblend|en körletmek; °licht kısa huzmeli ışık.
abblitzen er ist abgeblitzt vuramadı, başaramadı, ~ lassen baştan savmak, atlatmak.
abblocken (verhüten) önlemek;
abbrechen kopmak, kırılmak; koparmak; Haus yıkmak; Beziehungen kesmek; Urlaub yarıda bırakmak;
abbremsen frenlemek; yavaşlatmak.
abbrennen yakarak yok etmek, kül haline getirmek; tamamiyle yanmak; abgebrannt fig. parasız, cebi boş.
abbringen vazgeçirmek (von -den)
abbröckeln pul pul dökülmek; yavaş yavaş inmek.
Abbruch yık(ıl)ma; kes(il)me; fig.zarar; ~ tun zarar vermek; °reif yıkılmağa yüz tutmuş.
abbrühen haşlamak; abgebrüht fig. vurdumduymaz, duygusuz.
abbrummen Strafe geçirmek.
abbuch|en indirmek (Konto hesaptan); °ung hesaptan indirim.
abbummeln Zeit çalışmadan geçirmek, doldurmak.
abbürsten fırçalayarak kaldırmak; fırçalayarak temizlemek.
abbüßen cezasını çekmek; ° ceza çekme.
Abc-Schütze ilkokul birinci sınıf öğrencisi.
Abc-Waffen A.B.C. silahları (nükleer, biyolojik ve kimyasal silahlar).
abdämmen durdurmak.
Abdampf Tech. çürük istim.
abdank|en tahttan çekilmek; °ung tahttan feragat.
abdecke|n Haus damını kaldırmak; Tisch sofray kaldırmak; Bett örtüsünü açmak; Hdl. Schulden ödemek; °rei ölü hayvanların değerlendirildiği işletme.
abdichten sıkıştırmak; Tech. contalamak; °ung sıkıştır(ıl)ma; conta.
abdienen hizmet süresini doldurmak.
abdrängen uzaklaştırmak (nach doğru)
abdrehen çevirerek koparmak; Wasser, Radio usw. kesmek, kapatmak; Flugzeug yönünü değiştirmek.
abdrosseln Tech. kısmak, kesmek.
Abdruck (Spur) iz; (Relief) kalıp.
abdrucken kopya etmek; aynını çıkarmak.
abdrücken (schießen) tetiğini çekmek; (umarmen) kucaklamak.
abdunkeln karartmak, örtmek.
Abend akşam; gece; gegen ~ akşama doğru, akşamüstü; es wird akşam oluyor; jeden ~ her akşam, her gece; guten ~! iyi akşamlar.
Abendandacht akşam ibadeti.
Abendanzug resmi elbise; gece elbisesi.
Abenddämmerung akşam kararması.
Abendessen akşam yemeği.
Abendgebet akşam namazı.
Abendgesellschaft gece toplantısı.
Abendkasse yalnız akşamları açık olan gişe.
Abendkleid tuvalet.
Abendkurs gece kursu.
Abendland batı, Avrupa.
abendländisch batılı, Avrupalı.
abendlich akşamki.
Abendmahl kudas, liturya.
Abendprogramm gece programı.
Abendrot akşam kızıllığı.
abends akşamleyin, akşamları.
Abendstern akşam yıldızı.
Abendstunde gece saati.
Abendvorstellung gece oyunu, suvare.
Abenteuer macera; °lich maceralı; °lustig maceracı; roman macera romanı.
Abenteurer/in maceracı.
aber fakat; am(m)a; ~ gewiss! hay hay!, elbette!
Aber|glaube boş inan, hurafe; °gläubisch hurafelere inanan.
aberkenn|en yoksun kılmak, çıkarmak; °ung (von Rechten) ıskat.
abermal|ig diğer, yeni; ~s yeniden, bir daha.
abernten biçmek.
Abessinien Habeşistan.
abfahren hareket etmek, kalkmak, ayrılmak; Reifen aşındırmak; Fuß ezmek, çiğnemek.
Abfahrt hareket, kalkış.
Abfahrts-lauf (Sport) depar, iniş.
Abfahrts-zeit kalkış saati.
Abfall süprüntü, döküntü; çöp; ıskarta; der Leistung, des Druckes: azalma; pol. ayrılma.
Abfälle döküntüler, kesintiler; çöp.
Abfalleimer çöp tenekesi.
abfallen düşmek, dökülmek; (in der Leistung) azalmak; pol. ayrılmak (von -den); (dünn werden) zayıflamak; ~d inişil.
abfällig hor görücü; sich ~ äußern döşenmek (über -e); ~ beurteilen olumsuz hüküm vermek.
Abfallprodukt ikinci sınıf ürün.
Abfallverwertung süprüntülerin değerlendirilmesi.
abfangen yakalamak; Brief zaptetmek.
Abfangjäger avcı uçağı.
abfärben boyası çıkmak; fig. etkilemek (auf -i).
abfassen yazmak; Vertrag tanzim etmek; °ung kaleme al(ın)ma; tanzim.
abfegen süpürmek.
abfeiern çalışmadan geçirmek.
abfeilen eğelemek, törpülemek.
abfertigen muamele etmek; (absenden) yollamak.
Abfertigung muamele; yollama.
Abfertigungsschalter giden gelen yük (od. yolcu eşya) gişesi.
abfeuern patlatmak, atmak.
abfinden hakkını yerine getirmek; sich ~ yetinmek (mit ile); razı olm.; sich nicht ~ können alışamamak (mit -e).
Abfindungssumme tazminat.
abflauen Wind: hafiflemek; fig. azalmak, gevşemek.
abfliegen havalanmak; uçakla kalkmak.
abfließen akıp gitmek (nach -e)
Abflug uçuş, uçakla kalkış.
Abfluss (dışarı) akma; fig. geçmek.
Abflussrohr akaç; künk borusu.
Abfolge sıra, dizi.
abfordern istemek (von -den)
abfragen soruşturmak.
abfressen yemek, kemirmek; Chem. aşindırmak.
Abfuhr araba ile götürme; fig. baştan savulma.
abführ|en Häftling göturmek; vom Wege ~ yolunu şaşırmak; yoldan sapmak; Med. sürdürücü; °mittel sürgün ilaçı, müshil.
abfüll|en (in Flaschen) doldurmak; °ung şişeler doldurma.
abfüttern Tier hayvan yedirmek; Kleid astarlamak.
Abgabe teslim; (Steuer) harç, vergi; (Sport) pas;
abgabenfrei vergiden muaf.
abgabenpflichtig resme tabi.
Abgang (Abfahrt) kalkış, hareket; çıkış, ayrılma (von -den); (Verlust) yitik, kayıp.
Abgangsprüfung bitirme sınavı.
Abgangszeugnis bitirme diploması.
Abgase çürük gazlar.
abgeben vermek, teslim etmek; einen Schuss bir mermi atmak; Erklärung demeç vermek; ihre Stimmung oy vermek, oyunu kullanmak; sich ~ uğraşmak (mit ile).
abgebrannt yanmış; fig. parasız, cebi boş.
abgebrochen koparmış; kırılmış.
abgebrüht vurdumduymaz, duygusuz.
abgedroschen fig. basmakalıp.
abgefahren Reifen aşınmış, kabak.
abgegriffen yıpranmış.
abgehärtet dayanıklı.
abgehen kalkmak, hareket etmek; (von der Schule usw.) çıkmak, ayrılmak; Knopf: kopmak; Verputz, Farbe: pul pul olmak; Strecke adımlamak.
abgekämpft yorgun, bitkin.
abgekartet tertipli.
abgeklärt ağırbaşlı; makul.
abgekürzt Wort usw. kısaltımış.
abgelaufen Zeit: geçmiş.
abgelegen uzak; sapa.
abgeleitet türemiş.
abgelten karşılığını vermek.
abgemacht anlaşılmış.
abgemagert zayıflamıs, kilo vermiş.
abgeneigt aleyhtar, karşı; nicht ~ sein aleyhinde bulunmamak.
abgenutzt aşınmış.
Abgeordnete delege; milletvekili.
Abgeordneten|haus ~kammer parlamento; (Türkei) Büyük Millet Meclisi.
Abgeordneten|mandat ~sitz milletvekilliği.
abgerissen yırtık pırtık, hırpani kılıklı
abgerundet (a. Betrag) yuvarlak.
Abgesandte delege, mümessil.
abgeschabt aşınmış.
abgeschieden uzak, tenha; °heit tenhalık, yalnızlık.
abgeschmackt fig. tatsız, saçma sapan; °heit tatsızlık.
abgesehen başka (von -den), bir yana; ~ davon bundan başka; es ~ haben kastetmek, amaçlamak (auf -i).
abgesetzt Beamte usw. görevinden çıkarılmış.
abgesondert ayrı.
abgespannt yorgun, bitkin.
abgestanden Wasser usw. taze olmıyan; tatsız.
abgestimmt ayarlanmış; Farben barışık.
abgestorben ölmüş (gibi), uyuşuk.
abgestoßen kopmuş; fig. tiksinmiş; sich ~ fühlen tiksinmek (von -den)
abgestumpft fig. hissiz, kayıtsız; °heit hissizlik, kayıtsızlık.
abgetan olmuş bitmiş.
abgetragen aşınmış, eskimiş.
abgetreten Teppich usw. aşınmış.
abgeurteilt hükümlü, hüküm giymiş.
Alphabet alfabe.
Auge göz